Ապարան

Ապարանը Արագածոտնի կենտրոնն է, բայց շատերի համար պարզապես «ճանապարհի վրա» է — Երևանից Գյումրի գնալիս կամ Արագած բարձրանալիս։ Սխալ են անում։ Սոցփաթեթ Ապարանում ընտրողները հայտնաբերում են, որ կանգ առնելն արժե — ու ոչ թե կես ժամ, այլ մի քանի օր։

Երևանից մոտ մեկ ու կես ժամ է։ Ոչ երկար, ոչ կարճ — հենց այնքան, որ հասնելուց հետո արդեն զգաս, որ հեռացել ես։ Ճանապարհը Արագածի ստորոտով է — ամեն կողմ բաց տարածություն, Արագած լեռը՝ հորիզոնին։

Սոցփաթեթ Ապարանում ներառում է կեցություն ու սնունդ։ Հյուրատները հիմնականում փոքր են, ընտանեկան։ Տնական ճաշ, մաքուր օդ, բակ — Ապարանում ճոխ ենթակառուցվածք չկա, բայց կա անկեղծություն, որ լավ հյուրանոցներում հազվադեպ ես գտնում։

Ապարան-1 ջրամբարը կողքին է — ձկնորսության, զբոսանավի, պարզապես նստելու ու նայելու համար։ Ջուրն ու լեռները մի տեղ — դա Ապարանի բնական ֆոնն է, ոչ թե մտածված տուրիստական ձևավորում։

Շրջակայքն էլ բան ունի տալու։ Թեղուտ, Սագմոսավանք — երկուսն էլ մոտ են, երկուսն էլ ուրույն են։ Ով ակտիվ հանգիստ է սիրում — Արագածը կողքին է, երթուղիներ կան տարբեր դժվարության։

Ամռանը Ապարանը զով է Երևանի համեմատ — լեռան ստորոտ է, դա զգացվում է։ Աշնանը — բաց դաշտեր, հեռու հորիзոն, հանգստություն։ Ձմռանը ձյուն կա, Արագածը սպիտակ է, ու Ապարանը բոլորովին ուրիշ տեսք ունի։

Սոցփաթեթ Ապարանում ամրագրելիս հարցրու ջրամբարի մոտ գտնվող տարբերակների մասին — ջրի կողքին արթնանալը Ապարանի ամենախաղաղ փորձառություններից մեկն է։